براستی که علی حقیقتی شگرف بر گونه اساطیر بود و نمونه بارز یک انسان کامل که همواره مسلمانیش با اسلام ناب کمترین تفاوتی نمی کرد . مردمانی که نام شیعه را به یدک می کشند باید بدانند که علی نمونه یک انسان کامل و الگویی تمام عیار از یک انسان حقیقت جو و حقیقت گو بود . پیام شیعه و مسئولیت شیعه بودن چیزی جز حرکت در مسیر زندگی علوی در صراط مستقیم نیست و این صراط مستقیم به جایی ختم نمیشود مگر حقیقت توحید و یگانه پرستی . نام و کلمه مقدسه "شیعه" و "تشیع" نیز که از مشایعت و پیروی نمودن می آید همواره پیروی و حرکت در پشت سر این نمونه کامل بشری را صفیر می دهد .
...
ماه رمضان علاوه بر تمرین راستگویی و درستکرداری از وجه دیگری نیزدر تاریخ اسلام برجسته است و آن به شهادت رساندن اسوه کامل مکتب شیعه و تجلی عالی یک مسلمان در زندگی فردی و اجتماعی و رهبری و اداره نظام سیاسی اسلامی امام علی(ع) است . اما آنچه داغ شهادت این صدای عدالت انسانی در تاریخ را در دل هر انسان عدالتخواه و آزاده ای تازه می کند این است که وقتی خبر شهادت او در محراب مسجد کوفه بدست مسلمانی متحجر در بلاد اسلامی منتشر شد خیلی از مسلمانان از خبردهنده می پرسیدند که مگر علی نماز هم می خواند؟
این روایت را بارها و بارها و در بالای منابر از واعظان و خطیبان روحانی شنیده ایم که معاویه با بکارگیری دهها جاعل حدیث و صدها امام جمعه و جماعت و هزاران شایعه ساز آنچنان دستگاه تبلیغی عظیمی علیه امام علی (ع) سامان داده بود که عموم به اصطلاح مسلمانان بلاد شام و تابعه ، علی را پس از نماز لعن و نفرین می کردند و از این عمل خویش جاهلانه در سر بی مغز خود انتظار پاداش و ثواب داشتند .
در واقع معاویه ی شیطان صفت با تکیه بر زر و زور آنچنان دستگاه تزویر را بر علیه حضرتش سازمان داده بود که نتیجه اش این بود که آیا علی (ع) هم نماز می خواند؟ و به مسجد هم می رفت؟
در آن زمان شایعه سازان و دروغ پردازان معاویه آنچنان چهره و شخصیت علی (ع) را وارونه نشان داده بودند که براحتی خلافتی که به سلطنت تغییر ماهیت داده بود را مشروعیتی کاذب دهند و با آسودگی خاطر از وجود امیرالمومنین این جانشین برحق رسول الله (ص) و این اسوه حق ، بتوانند بر بلاد اسلامی و مسلمانانی که در دام این تبلیغات و شایعات دروغین افتاده اند، بنام اسلام حکومت کنند و کسی همچون علی(ع) را به ناجوانمردانه ترین شکل ممکن بی نماز و کافر معرفی کنند .
این واقعه چیزی جز مظلومیت علی (ع) ، اسلام و مسلمانان حقیقی را نشان نمی دهد و این داستان تکرار تاریخ در مورد ائمه شیعه (ع) و شیعیان واقعی از طرف حکومت های جائر اموی و عباسی بنام اسلام بوده است و اینگونه پس از معاویه و یزید اسلام امامت از اسلام خلافت و سلطنت جدا می شود و جنگ دائمی مذهب علیه مذهب در تاریخ اسلام جاری می شود .
این مظلومیت علی (ع) بود که پس از رحلت نبی مکرم اسلام (ص) همواره بر دوش او سنگینی می کرد و او را ماه ها و سالها محکوم به صبر و خانه نشینی می نمود . علی ای که تمام اسلام بود . علی ای که تمام قرآن بود و علی ای که یکه تاز میدان های نبرد و جهاد اصغر و اکبر بود ، تبدیل شده بود به انسان کافر و بی نماز و مستوجب لعن و نفرین ...
و علی سالهای سال درد دل هایش را برای چاه می گفت و تنها مونسش خدایش بود و تنها اقدامش صبر و استقامت .
و این پایان کار نبود
سر انجام علی با تیغ تحجر و از پشت سر با خنجر سفاک شیطان صفتی (که اتفاقا گمان می کرد بهترین بنده خدا در زمان خویش است ) کشته شد و براستی که علی (ع) به اقرار خود او در فریاد فزت ورب الکعبه اش سعادتمند شد . و این مظلومیت و حقانیت علی بود که امروز قلب تپنده سراسر شیعیان حقیقی جهان را مملو از عشق او کرده و اینچنین است که هیچ گاه ماه پشت ابر نمی ماند ...
و اینچنین است که مسئولیت شیعه بودن و علی وار زیستن همواره برگردن شیعیان حقیقی باقی می ماند و صعب و سخت بودن علی وار زیستن را بدانها گوشزد می کند تا راحت طلبانی که حاضر نیستند برای اسلام و قرآن و پیام آسمانی پیامبران برحقش ، رنج های علی را بدوش بکشند از خط شیعیان و پیروان حقیقی علی جدا شوند و علی و پیروانش را با رنج هایشان یکجا بحال خود رها کنند .
و در پایان ... دعا ... ...
خدایا ...
مسئولیت های شیعه بودن را كه
علی وار زیستن
و علی وار مردن
و علی وار پرستیدن
و علی وار جهاد كردن
و علی وار سخن گفتن
و علی وار سكوت كردن است
را - تا آنجا كه در توان بنده نا توان علی است - همواره فرا یادم آر .
آمین